اعتراف وال استریت ژورنال به پاسخ قوی موشکی ایران در برابر هر تجاوز مولوی بزرگ زاده: تا پای جان پشت رهبر و نیروهای مسلح ایستاده ایم اغتشاشات اخیر بخشی از «شناسایی با رزم» دشمن برای جنگ بزرگ‌تر بود پزشکیان: ما وارث برخی از ناترازی‌ها هستیم/ برای تابستان آینده احتمالاً برق تولیدی‌ها را قطع نخواهیم کرد قالیباف: تا منافع اقتصادی ما تضمین نشود خبری از مذاکره نیست نامه نماینده ایران به شورای امنیت درباره تهدیدات ترامپ عوامل شهادت بسیجی «امین ضیایی» دستگیر شدند دستور پزشکیان برای انتشار مشخصات جانباختگان ناآرامی‌های اخیر هشدار سخنگوی سپاه به آمریکایی‌ها: برای همه سناریوهایتان برنامه داریم خنثی‌سازی توطئه ناامنی در خراسان جنوبی شمخانی: پاسخ به اقدام نظامی آمریکا بی‌سابقه خواهد بود توضیح سخنگوی دولت درباره گرفتن خسارت حوادث اخیر از سلبریتی‌ها + جزئیات ضرب‌الاجل یک هفته‌ای عارف درباره خسارات جنگ ۱۲ روزه و حوادث اخیر پزشکیان: قدرت خرید دهک‌های یک تا هفت بهبود یافته است بررسی صلاحیت نامزد‌های انتخابات شورا کلید خورد / ۱۵ درصد داوطلبان زن هستند

مضمون نامه محرمانه رهبر انقلاب به اوباما چه بود؟

باراک اوباما در بخشی از کتاب تازه خود «سرزمین موعود» به ماجرای نامه محرمانه رهبر معظم انقلاب به خود اشاره و محتوای آن را بازگو کرده است.
تاریخ انتشار: ۲۰:۰۱ - ۲۹ آبان ۱۳۹۹ - 2020 November 19
کد خبر: ۶۷۴۳۹

به گزارش راهبرد معاصر همزمان با انتشار کتاب خاطره های رئیس جمهوری پیشین آمریکا برش‌هایی از آن به رسانه‌ها درز کرده است؛ از جمله ماجرایی که اوباما درباره سخنرانی مراسم تحلیف نقل و در آن به دریافت نامه محرمانه از حضرت آیت‌الله خامنه‌ای اشاره می‌کند.

 

در کتاب «سرزمین موعود» چنین آمده است: «در سخنرانی مراسم تحلیف گفته بودم مایلیم دستمان را سوی کسانی دراز کنیم که علاقه دارند مشت‌هایشان را باز کنند... پاسخ [آیت‌الله] خامنه‌ای در یک نامه محرمانه بی‌پرده بود: ایران هیچ علاقه‌ای به گفتگو و مذاکره مستقیم ندارد. رام امانوئل (رئیس وقت کارکنان کاخ سفید) وقتی متن نامه را دید، گفت «به گمانم نمی‌خواهد به این زودی‌ها مشتش را باز کند.» پاسخ دادم آنقدر باز می‌کند که به من انگشت [...] نشان بدهد.»

 

اوباما در ادامه به ماجرای تحریم‌های دولت جورج دبلیو بوش علیه تهران اشاره می‌کند؛ اینکه به لطف بالا رفتن قیمت نفت در بازار عملا تحریم‌های آمریکا کارکرد خود را از دست داده و اقتصاد ایران در حال رشد و شکوفا شدن بود. از این رو، تهران مذاکره را صرفا فرصت و تعهدی برای ادامه گفتگو می‌دانست و دولت وقت آمریکا کوشید متحدان خود را به گرفتن مواضع سخت‌تر در قبال تهران ترغیب و تشویق کند.

 

همشهری

ارسال نظر