چرا رژیم صهیونیستی در حمله به ایران شکست خورد؟

به گزارش «راهبرد معاصر»؛ هدف واقعی تجاوز رژیم صهیونیستی سرنگونی نظام ایران بود، نه صرفاً از بین بردن قابلیت‌های هسته‌ای آن و یادآور اتفاقی است که سال ۲۰۰۳ میلادی در کشور برادر ما، عراق رخ داد؛ زمانی که جورج دبلیو بوش، رئیس جمهور اسبق آمریکا و تونی بلر، نخست وزیر اسبق انگلیس، آن را به داشتن سلاح‌های کشتار جمعی متهم کردند و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی اصرار داشت به بازرسان آن چند ماه فرصت داده شود تا کار خود را تکمیل کنند.

رژیم صهیونیستی با این تجاوز نتوانست به اهدافش دست یابد، بلکه باعث انسجام ملی ایران و آمادگی ایرانیان برای جنگ بلندمدت علیه موجودیت رژیم صهیونیستی شد؛ رژیمی که به جنگ برق‌آسا با کمک متحدانش عادت دارد.

هر تجاوز جدیدی که به‌وسیله رژیم صهیونیستی در منطقه انجام می‌شود، تنها نفرت بیشتری به وجود می‌آورد و خصومت علیه آنها را افزایش می‌دهد

پاسخ ایران به تجاوز رژیم صهیونیستی ویرانگر بود و تل‌آویو، حیفا، بئرشبع و دیگر شهرها و تأسیسات راهبردی رژیم صهیونیستی را هدف قرار داد. این اقدام از زمان تأسیس این رژیم در قالب قطعنامه سازمان ملل متحد سال ۱۹۴۷ میلادی بی‌سابقه بود. این موضوع رژیم صهیونیستی را مجبور کرد تا برای حفظ آبروی ازدست رفته خود در انظار جهانی، میانجیگری آمریکا را برای توقف تجاوز علیه ایران بپذیرد.

جنگ 12 روزه برای دومین بار از زمان جنگ اکتبر ۱۹۷۳ میلادی نشان داد ارتش دشمن صهیونی شکست‌ناپذیر نیست. علاوه بر این، ایران خسارت‌های اقتصادی، اخلاقی و روانی قابل توجهی به رژیم صهیونیستی وارد کرد که روزانه 1 میلیارد دلار تخمین زده می‌شود. یکی از نمودهای بارز آن، موج معکوس مهاجرت شهرک نشینان از فلسطین اشغالی، به ویژه آنهایی است که تابعیت کشورهایی را داشتند که از آنجا به فلسطین اشغالی آمده بودند.

سؤال اساسی همچنان باقی است؛ بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی فردا پس از شعله‌ور کردن آتش جنگ غزه، لبنان، سوریه، یمن و عراق، اوضاع را به کدام سمت خواهد برد؟

هر تجاوز جدیدی که به‌وسیله رژیم صهیونیستی در منطقه انجام می‌شود، تنها نفرت بیشتری به وجود می‌آورد و خصومت علیه آنها را افزایش می‌دهد، رژیمی بیگانه که به‌وسیله لابی صهیونیستی و متحدانش در قلب منطقه کاشته شده و در خدمت پروژه‌های سلطه و تفرقه‌افکنی است. 

با وجود آگاهی نتانیاهو از این واقعیت، همچنان با صدور بحران‌های داخلی خود و شعله‌ور کردن جنگ‌ها به فراتر از مرزهای سرزمین‌های اشغالی، به بازی با آتش ادامه می‌دهد. این کار برای جلوگیری از مواجهه با صهیونیست‌هایی است که روزانه در خیابان‌ها تظاهرات می‌کنند و خواستار پایان تجاوز به غزه، آزادی زندانیان و حتی درخواست برکناری وی و سقوط کابینه راست‌گرای فاشیستی‌اش هستند.

نتانیاهو در منطقه و جهان به چهره‌ای منفور تبدیل شده، با حکم بازداشت از سوی دیوان کیفری بین‌المللی مواجه است و می‌داند فضای حمایتی از رژیم صهیونیستی، به صورت رسمی یا عمومی، در بسیاری از کشورهای جهان در حال کاهش است. اکثریت قریب به اتفاق جامعه بین‌المللی متوجه شده‌اند ادامه رویکرد تهاجمی وی نه تنها ثبات و صلح را در منطقه تهدید می‌کند، بلکه پیامدهای وخیمی برای صلح و امنیت بین‌المللی به همراه دارد.

در حالی که جهان به سرعت برای جلوگیری از افزایش شدت جنگ میان ایران و رژیم صهیونیستی اقدام کرد، ما امیدوار بودیم شورای امنیت، جامعه بین‌المللی و به ویژه آمریکا با همان سرعت و جدیت برای توقف تجاوز مداوم رژیم صهیونیستی به غزه که از هفتم اکتبر ۲۰۲۳ میلادی ادامه داشته و تا به امروز ادامه دارد، اقدام کنند. این تجاوز ده‌ها هزار کشته و زخمی بر جای گذاشته و میان سکوت غیرمعمول بین‌المللی، ویرانی‌های گسترده‌ای به بار آورده است. 

مسیر واقعی صلح و ثبات در منطقه و جهان با پایان دادن به اشغال فلسطین، کنار گذاشتن ایدئولوژی توسعه‌طلبانه صهیونیستی در فلسطین و کشورهای همسایه، توقف سیاست‌های تجاوزگرانه و به رسمیت شناختن کامل حقوق مشروع ملت فلسطین، که در وهله نخست، تأسیس کشور مستقل فلسطینی به پایتختی قدس است، آغاز می‌شود.