ترامپ عامل فروپاشی امپراتوری آمریکا

به گزارش «راهبرد معاصر»؛ دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا در حساب کاربری خود در تروث سوشال (Truth Social) نوشت، بودجه نظامی آمریکا برای سال ۲۰۲۷ میلادی باید ۱.۵ تریلیون دلار باشد؛ مبلغی بسیار بیشتر از ۹۰۱ تریلیون دلاری که کنگره برای سال ۲۰۲۶ میلادی تصویب کرده است.

وزارت خارجه روسیه نگرانی عمیق خود را از اقدام نظامی غیرقانونی آمریکا که نفتکش روسی را در آب‌های بین‌المللی هدف قرار داده بود، ابراز کرد

در حالی که کارشناسان می‌گویند این افزایش، بدهی ملی آمریکا را افزایش خواهد داد (۳۸ تریلیون دلار در این زمان، با توجه به اینکه بدهی هر ثانیه افزایش می‌یابد و به ۱۲۴ درصد تولید ناخالص داخلی رسیده است)، ترامپ ادعا می‌کند درآمد حاصل از تعرفه‌هایی که اعمال کرده است، هزینه‌های افزایش یافته را پوشش خواهد داد.

اما هرگونه افزایشی از این دست نیاز به تأیید کنگره دارد که چالش‌برانگیز خواهد بود، هرچند جمهوری‌خواهان که اکثریت ناچیزی در سنا و مجلس نمایندگان در اختیار دارند، تمایلی به اعتراض به برنامه‌های هزینه‌ای ترامپ ندارند.

کمیسیون بودجه فدرال، اندیشکده ای غیرحزبی درآمدهای تعرفه‌ای را سال ۲۰۲۵ میلادی ۲۸۸ میلیارد دلار تخمین زد که بسیار کمتر از ۶۰۰ میلیارد دلاری است که ترامپ گفته بود تعرفه‌هایش ایجاد خواهد کرد.

به همین ترتیب، سال ۱۹۵۱ میلادی در دوره جنگ کره، آخرین بار وزارت دفاع (جنگ) آمریکا شاهد افزایش بیش از ۵۰ درصدی بود و حتی افزایش عظیم هزینه‌های نظامی در زمان رونالد ریگان، رئیس جمهور اسبق در سال‌های ۱۹۸۱-۱۹۸۲ میلادی به ترتیب به ۲۵ و ۲۰ درصد رسید.

این در حالی است که ترامپ پس از ربایش نیکولاس مادورو، رئیس جمهور ونزوئلا و سیلیا فلورس، بانوی نخست این کشور در سوم ژانویه، اظهارات نگران‌کننده دیگری نیز مطرح کرد و گفت، روسیه و چین بدون آمریکا از ناتو نمی‌ترسند و ابراز تردید کرده بود این ائتلاف در صورت نیاز در کنار آمریکا بایستد.

گارد ساحلی آمریکا تصاویری از تعقیب نفتکش «مارینرا» با پرچم روسیه و پیاده شدن سربازان در آن منتشر کرد، در حالی که وزارت امور خارجه روسیه نگرانی عمیق خود را از اقدام نظامی غیرقانونی آمریکا که نفتکش روسی را در آب‌های بین‌المللی هدف قرار داده بود، ابراز کرد. 

استفاده از زور، گزینه در دسترش ترامپ

مسکو از واشنگتن خواست تا فوری اقدامات غیرقانونی خود علیه نفتکش با پرچم روسیه و سایر کشتی‌هایی را که به طور قانونی در آب‌های آزاد فعالیت می‌کنند، متوقف کند. روسیه از آمریکا خواست تا رفتار مناسب با شهروندان روسی شاغل در نفتکش «مارینرا» را تضمین کند و مانع بازگشت آنها به خانه نشود. وزارت امور خارجه روسیه عملیات فرود آمریکا بر روی نفتکش و توقیف آن را نقض آشکار اصول اساسی حقوق بین‌المللی دریانوردی دانست.

به موازات این تحول، جی دی ونس معاون رئیس جمهور آمریکا از اروپا خواست تا اظهارات ترامپ را درباره گرینلند جدی بگیرد و دانمارک و دیگر کشورهای اروپایی را به «ناکامی در محافظت از گرینلند با موقعیت راهبردی» متهم کرد.

ترامپ چهارم ژانویه در هواپیمای ایر فورس وان به خبرنگاران گفته بود: گرینلند در همه جا به وسیله کشتی‌های روسی و چینی محاصره شده است. ما از منظر امنیت ملی به این جزیره نیاز داریم. 

کاخ سفید در بیانیه‌ای که روز سه‌شنبه منتشر شد، جزئیات بیشتری درباره چگونگی پیگیری الحاق گرینلند به وسیله آمریکا ارائه داد و عنوان کرد: رئیس جمهور و تیمش در حال بررسی طیف وسیعی از گزینه‌ها برای دستیابی به این هدف مهم سیاست خارجی هستند و البته استفاده از نیروهای مسلح آمریکا همیشه گزینه‌ای در دسترس فرمانده است.

آنچه شاهد هستیم، حرکت رئیس جمهور آمریکا در چهار محور است:

نخست، کنترل کامل بر نفت ونزوئلا: تانکرهای نفت پر هستند و ونزوئلا به دلیل محاصره کامل اعمال شده به وسیله آمریکا، در مدت دو هفته قادر به پمپاژ نفت بیشتری نخواهد بود. ترامپ ادعا می کند می خواهد نفت را در بازار جهانی بفروشد و درآمد حاصل از آن با نظارت آمریکا به «مردم ونزوئلا» برسد. فقط خدا می‌داند وی چگونه این کار را بدون حضور نیروهای آمریکایی در خاک ونزوئلا انجام خواهد داد. 

در این تلاش، ترامپ البته به دنبال حذف چین و روسیه از ونزوئلا، با همکاری مقام های فعلی ونزوئلا خواهد بود. این موضوع با توجه به حضور دلسی رودریگز، رئیس جمهور موقت ونزوئلا که گفته است اجازه نخواهد داد ونزوئلا به «مستعمره آمریکا» تبدیل شود و از آمریکا می‌خواهد نیکولاس مادورو، رئیس جمهور قانونی را دوباره به قدرت بازگرداند، جای تردید دارد.

دوم، تلاش برای حرکت به سمت قطب شمال: این موضوع در پروژه‌های انکوریج که به وسیله کریل دیمیتریف، نماینده ویژه رئیس جمهور روسیه در امور همکاری و سرمایه‌گذاری خارجی و رئیس صندوق سرمایه‌گذاری مستقیم روسیه درباره سرمایه‌گذاری مشترک روسیه و آمریکا در قطب شمال و چشم‌انداز چنین همکاری مثمر ثمر و متقابلاً سودمند (روسیه، آمریکا، چین و اروپا) پیشنهاد شده است، دیده می‌شود. 

امروز، ترامپ می‌خواهد با آنچه که «تهدید چین و روسیه» در قطب شمال می‌نامد، مقابله کند و گرینلند را «محاصره شده به وسیله کشتی‌های چینی و روسی» توصیف می‌کند. این تلاش‌ها برای کنترل گرینلند در این برهه، به اندازه آدم‌ربایی مادورو و تلاش‌ها برای کنترل ونزوئلا و نفت این کشور بی‌ملاحظه یا احمقانه نیست.

سوم، ایجاد تحریکات آشکار و مشخص علیه چین و روسیه، در ابعاد اقتصادی و سیاسی با ایجاد دردسر برای آنها و ربودن رئیس جمهور قانونی ونزوئلا که مورد حمایت هر دو کشور است: این اقدام با واکنش قاطع روسیه و چین در شورای امنیت سازمان ملل متحد مواجه شد و همچنین هماهنگی آشکاری در کشورهای آمریکای لاتین در محکومیت و مخالفت با هرگونه تلاش برای نقض حاکمیت کشورها در این منطقه از جهان به دست آمده است.

چهارم، ادامه فروش سلاح‌ به اوکراین و اجازه استفاده از آنها در اعماق روسیه، ارائه تمام داده‌های اطلاعاتی ناتو به ارتش اوکراین و ایجاد موجی از نظامی‌گری در اوکراین و اروپا

آیا رئیس جمهور آمریکا واقعاً نماینده اراده مردم این کشور است؟ آیا مردم آمریکا واقعاً خواهان رویارویی‌ها با کل جهان و اکثریت جمعیت جهان هستند؟

روسیه این را طرح بدخواهانه غربی می‌داند که از هر مسیری برای دستیابی به توافق مسالمت‌آمیز یا مذاکرات صلح بسیار دور است و صرفاً با هدف افزایش تنش انجام می‌شود. مسکو اعلام کرده است استقرار واحدها و تأسیسات نظامی در اوکراین به عنوان مداخله‌ای که تهدیدی برای روسیه و سایر کشورهای اروپایی به شمار می‌رود، طبقه‌بندی خواهد شد و روسیه این واحدها و تأسیسات را اهداف مشروع نیروهای مسلح روسیه می‌داند. در همین راستا، وزارت امور خارجه روسیه تأکید کرد، حل و فصل مسالمت‌آمیز مناقشه اوکراین تنها با پرداختن به علل ریشه‌ای آن و بازگشت کی یف به موضع بی‌طرفی امکان‌پذیر است.

اظهارات ترامپ مبنی بر اینکه روسیه و چین «بدون آمریکا از ناتو نمی‌ترسند»، دخالت آمریکا در تمام عملیات نظامی ای که در خاک اوکراین انجام شده و هنوز هم در حال انجام است، تأیید می‌کند. اظهارات ترامپ صرفاً به این معنی است که هیچ اتفاقی در اروپا بدون تأیید، اطلاع و چراغ سبز آمریکا رخ نمی‌دهد. این به طور ضمنی یعنی آمریکا به نیروهای راهبردی روسیه حمله و اطلاعات لازم را برای حمله به اقامتگاه ولادییر پوتین، رئیس جمهور روسیه در پایان سال گذشته با ۹۱ پهپاد اوکراینی فراهم کرده بود. 

اظهارات ترامپ چیزی جز اعتراف صریح و روشن نیست که بدون آمریکا، ناتو به عنوان نیروی نظامی تأثیرگذار نمی‌تواند نقشی داشته باشد و تنها تهدیدی است که می‌توان علیه روسیه و چین، چه در اروپا و چه در آسیا مطرح کرد. صحبت‌ها درباره اینکه اروپا در صورت بروز درگیری در کنار آمریکا نخواهد ایستاد، ترس و وحشت اروپا را از هرگونه درگیری هسته‌ای تأیید می‌کند، زیرا این قاره است که قبل از هر مکان دیگری در کره زمین نابود خواهد شد.

روسیه، چین، هند و کشورهای جنوب جهان همچنان با مسئولیت‌پذیری و خویشتن‌داری فراوان، به وسیله تریبون‌های بین‌المللی و بیانیه‌های محکومیت و درخواست پاسخگویی، به تحولات اخیر واکنش نشان می‌دهند. با وجود این، به نظر نمی‌آید تکبر و غرور ترامپ راه را برای مذاکرات، گفت وگوها یا مصالحه‌های مثبت هموار کند. 

آیا رئیس جمهور آمریکا واقعاً نماینده اراده مردم این کشور است؟ آیا مردم آمریکا واقعاً خواهان رویارویی‌ها با کل جهان و اکثریت جمعیت جهان هستند؟ آیا رأی‌دهنده آمریکایی واقعاً می‌خواهد ثروت سایر ملت‌ها را غارت تا سطح زندگی خود را حفظ و بدهی‌های خود را به قیمت زیان سایر مردم پرداخت کند؟ آیا همه جایگزین‌ها برای همزیستی و پروژه‌های سودمند متقابل در عصر هوش مصنوعی از بین رفته‌اند و مانع از آن شده‌اند بشریت به طور مؤثر مشکلات اقتصادی را حل و منابع کافی را برای همه مردم جهان تضمین کند؟

معتقدم فضای داخلی آمریکا مملو از تحولاتی است که امکان دارد ترامپ را مجبور به عقب‌نشینی از مسیر تخریبی کند که خود آمریکا را به سمت فروپاشی سوق می‌دهد. هیچ امپراتوری، همانطور که تاریخ به ما آموخته است، نمی‌تواند با کل جهان مقابله کند و شکافی که باعث فروپاشی هر امپراتوری ای می‌شود، زمانی است که آن امپراتوری متورم شود و قادر به هضم و جذب حجم نامعقول زمین، ثروت و پایگاه‌های نظامی نباشد.