فضای نامساعد کسب و کار و ضربه به اشتغال

به گزارش راهبرد معاصر؛ میثم موسایی اقتصاددان و عضو هیئت علمی دانشگاه تهران در گفت و گو با راهبرد معاصر در خصوص اهمیت ایجاد اشتغال پایدار گفت: یکی از موضوعات مهم در توسعه و رشد اقتصادی هر کشوری ایجاد اشتغال آن هم از نوع پایدار آن است. متاسفانه مردم این موضوع را درست درک نکرده اند که دولت مسئول ایجاد شغل برای آنها نیست بلکه وظیفه دولت به مراتب بالاتر و خطیرتر از ایجاد شغل است یعنی اینکه دولت شغل را باید مهیا کند تا زمینه برای ایجاد اشتغال همگانی در رشته ها و تخصص های مختلف در جامعه ایجاد شود.

وی دراین باره افزود: از این جهت اشتغال در ایران به یکی از حادترین مسائل کشور تبدیل شده که دولت به خوبی به وظیفه خود عمل نکرده است. آنچه دولت باید انجام می داد بهبود فضای کسب و کار و تسهیل فضا برای بخش خصوصی و رقابتی شدن تولید برای ایجاد اشتغال بیشتر است که متاسفانه دولت نه تنها این فضا را مهیا نکرد، بلکه آن را هم از بین برد.

عضو هیئت علمی دانشگاه تهران در ادامه خاطر نشان کرد: متاسفانه فضای کسب و کار که باید عامل ایجاد اشتغال باشد تبدیل به ضد خود شده است، یعنی فضای کسب و کار در ایران مانع ایجاد شغل شده است. به عبارت دیگر حکمرانی بد مانع ایجاد شغل شده است هر بخش و هر وظیفه ای که بد اداره و مدیریت شود به ایجاد اشتغال ضربه می زند.

موسایی دراین باره خاطر نشان کرد: اداره دانشگاه ها وقتی دولتی شود به افزایش اشتغال و کسب و کار ضربه می زند چرا که توسط دولت سیاست گذاری می شود، لذا به ضد اشتغال تبدیل می شود. از سوی دیگر بها ندادن به اقشاری که باید به آنها بها داده شود زمینه های از بین بردن کسب و کار و اشتغال را فراهم می کند؛ وقتی نمایندگان و مدیران و وزرای دولتی حقوق های نجومی بالای چند ده میلیون تومان می گیرند و معلمان حقوق های 3 میلیون  می گیرند مشخص است که سیاست گذاری ها ضد اشتغال است.

وی دراین باره تصریح نمود: وقتی فضای آموزشی کشور به سمتی نمی رود که آموزش هدف دار شود، به آموزگار و آموزش احترام گذاشته شود تا دغدغه ای نداشته باشند و بچه ها را برای تولید و صنعت و سایر خدمات مورد نیاز کشور آماده نکنند مشخص است که در این دولت به علم، دانش، مهارت و تخصص اعتباری داده نشده و اصلا دغدغه ایجاد اشتغال و تولید دغدغه اصلی نبوده و نیست.

میثم موسایی مشخصه های شغل پایدار را اینگونه توضیح داد: شغل پایدار نتیجه رشد واقعی اقتصاد است، نه بازی کردن با کلمات. اگر واقعا رشد واقعی شکل بگیرد، رشد واقعی منجر به پس انداز می شود،  سرمایه گذاری صورت می گیرد و سرمایه گذاری مشاغل را روی پای خود نگاه می دارد. هیچ گاه با توزیع رانت نمی توان منتظر ایجاد شغل ماند، بلکه سیاست ها در جهت ایجاد شغل پایدار باید به این سمت حرکت کند که شغل بدون توزیع رانت خود را حفظ کند و نباید همیشه نیازمند کمک های دولتی باشد.

این استاد اقتصاد در ادامه تاکید کرد:  بنگاه های تولیدی ما باید مثل یک نوزاد که یکی دو سال شیر مادر را می خورد بعد روی پای خود می ایستد کمی از حمایت دولت برخوردار شوند، باید فضای اقتصادی جامعه آنقدر بهبود بیابد که بعد از این زمان نوزاد بدون حمایت فلج نشود بلکه روی پای خود بهتر و بهتر راه برود.

موسایی در پایان با اشاره به برخی فعالیت های بخش خصوصی گفت: به هر حال نباید همه چیز منفی دیده شود چرا که بخش خصوصی تا جایی که توانسته شغل ایجاد کرده است اما مهم این است که دولت چقدر برای آنها جاده را صاف کرده و تا چه اندازه به مناسبات و روابط اقتصادی با دنیا برای باز شدن فضای اقتصادی و ایجاد اشتغال کمک کرده است.