تحلیلگر ارشد آمریکایی: پامپئو بدترین وزیر خارجه آمریکا بود

به گزارش راهبرد معاصر از نظر یک تحلیلگر ارشد آمریکایی روزهای حضور «مایک پامپئو» در مقام وزیر خارجه این کشور شکست کامل و «یک فصل طولانی از حقارت‌» بوده است.

«فرد کاپلان» در نشریه «اسلیت» یادداشتی انتقادی درباره عملکرد مایک پامپئو منتشر و او را بدترین وزیر خارجه تاریخ این کشور توصیف کرد.

این تحلیلگر آمریکایی در این یادداشت نوشت: «اینکه ترامپ شاید در موضوع لقب بدترین رئیس‌جمهور تاریخ آمریکا رقیب داشته باشد، یک سوال باز است اما پامپئو در موضوع اطلاق لقب بدترین وزیر خارجه تاریخ آمریکا سرتر از هر فرد دیگری است».

از نظر کاپلان، در کسب لقب «بدترین رئیس‌جمهور تاریخ آمریکا» افرادی از قبیل «جیمز بیوکَنِن» رئیس‌جمهور سال‌های ۱۸۵۷ تا ۱۸۶۱ و «اندرو جانسون» رئیس‌جمهور سال‌های ۱۸۶۵ تا ۱۸۶۹ با ترامپ رقابت دارند.

او اما سپس بلافاصله افزود، مایک پامپئو وزیر خارجه آمریکا «بدون تردید» بدترین وزیر خارجه تاریخ این کشور بوده است.

این تحلیلگر آمریکایی سپس نوشت: «پامپئو طی دو سال و ۹ ماه در مقام دیپلمات ارشد کشور هیچ چیزی نگفته یا کاری نکرده است که سبب تقویت امنیت ما، ارزش‌ها یا سیاست‌های خود دولت (دونالد ترامپ) شود».

به باور او، «دوران تصدی‌گری او (پامپئو در مقام وزیر خارجه آمریکا) با ذلت خردکننده در حال پایان است».

کاپلان ادامه داد: «پامپئو چهارم ژانویه (۱۵ دی ماه) اعلام کرد که قصد دارد به اروپا سفر و با رهبران اتحادیه اروپا دیدار کند. دو روز بعد و به دنبال شورش‌ها در کنگره که ترامپ محرک آن بود، مقام‌های اتحادیه اروپا گفتند که با او ملاقاتی نخواهند کرد. وزیر خارجه کشور کوچک لوکزامبورگ در تقبیح ترامپ او را "مجرم" و "آتش‌افروز سیاسی" خواند و به دنبال این اظهارات و مواضع اروپا، پامپئو آخرین سفر خارجی خود به خرج مالیات‌دهندگان (در مقام وزیر خارجه) را لغو کرد».

این تحلیلگر آمریکایی نوشت: «(دوران تصدی وزارت خارجه آمریکا) برای پامپئو یک فصل طولانی از حقارت‌ها بوده است. او در ماه آگوست به شورای امنیت سازمان ملل فشار آورد تا طرح ممنوعیت فروش تسلیحات متعارف علیه ایران را تصویب کند. فقط جمهوری دومنیکن یکی از اعضای شورای امنیت در این ممنوعیت به ایالات متحده ملحق شد».

وی افزود: «این موضوع به شکل افراطی بارزترین ویژگی‌های پامپئو را نمایان کرد، وسواس فکری برای تغییر رژیم در ایران و بی‌کفایتی مطلق در تحقق این هدف یا هر هدف دیگری».

کاپلان در یادداشت خود تصریح کرد: «پامپئو هم همانند ترامپ به طرزی بی‌ملاحظه علیه توافق هسته‌ای ایران موضع‌گیری کرد و این موضوع تصادفی نیست که فقط ۱۲ روز بعد از آغاز وزارت خارجه پامپئو، هشتم ماه می ۲۰۱۸ (۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۷) ترامپ از این توافق خارج شد و تحریم‌ها را دوباره اعمال کرد. پامپئو با یک اعتماد به نفس متکبرانه ادعا کرد که تحریم‌ها تهران را وادار به مذاکره مجدد بر سر یک توافق هسته‌ای "بهتر" خواهد کرد یا احتمالا سبب فروپاشی این رژیم بشود».

وی سپس به سخنرانی اخیر پامپئو و وارد کردن اتهام روابط القاعده با ایران اشاره کرد و نوشت: «پامپئو شاید متوجه شد که کارزار "فشار حداکثری" یک شکست کامل بوده و به همین خاطر مسیرش را تغییر داد و طی یک سخنرانی ادعا کرد که ایران "پایگاه جدید القاعده" است».

به باور تحلیلگر آمریکایی، «لولوی بزرگ دیگر پامپئو، چین بوده و او خواستار تغییر رژیم در پکن هم بوده است در حالی که منفور بودن این هدف (تغییر رژیم در ایران و چین)  برای همگان واضح است».

فارس