خواص و مضرات مصرف آویشن چیست؟-راهبرد معاصر

خواص و مضرات مصرف آویشن چیست؟

نتایج پژوهش ها در مورد خواص آویشن نشان می دهد مصرف این گیاه به همراه مواد طبیعی دیگر به حل مشکلات و بیماری های تنفسی درمان آکنه و فشار خون بالا کمک می کند. هرچند گیاه آویشن خواص و فواید زیادی دارد مصرف آن نیز عوارض جانبی هم دارد. در ادامه به خواص و مضرات مصرف آویشن خواهیم پرداخت.
تاریخ انتشار: ۱۳:۳۴ - ۲۲ تير ۱۴۰۰ - 2021 July 13
کد خبر: ۹۵۲۰۸

به گزارش راهبرد معاصر، نتایج پژوهش ها در مورد خواص آویشن نشان می دهد مصرف این گیاه به همراه مواد طبیعی دیگر به حل مشکلات و بیماری های  تنفسی کمک می کند. هم چنین در درمان آکنه و فشار خون بالا نیز موثر است. این گیاه که بیشتر به عنوان ادویه در آشپزی استفاده می شود بیش از 400 زیر گونه دارد. از برگ ها، گل ها و روغن آویشن برای درمان طیف وسیعی از علائم و مشکلات اسفاده می شود. لازم به ذکر است در کنار این فواید و خواص فراوان آویشن مصرف آویشن مضرات جانبی نیز به همراه دارد که در ادامه این مطلب به آن خواهیم پرداخت. 

 

خواص آویشن

 
از آنجایی که آویشن حاوی مقدار زیادی آنتی اکسیدان، ترکیبات ضد میکروبی، ضد قارچی و ضد سرطانی است به عنوان یک درمان خانگی عالی برای سرفه‌های ناشی از برونشیت و عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی مطرح بوده است.
 


آویشن جلوی تعریق زیاد پا‌ها را می‌گیرد:

آویشن یک دئودورانت یا بو گیر طبیعی و فوق‌العاده موثر محسوب می‌شود.

۵۰ گرم آویشن خشک را در دو لیتر آب ریخته و بجوشانید. سپس در ظرف را بگذارید و شعله را خاموش کنید. اجازه دهید محلول به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه دم بکشد. سپس آن را صاف کنید و داخل تشت یا وان حمام بریزید. به مدت ۱۰ دقیقه پاهایتان را در این محلول قرار دهید.



آویشن برای متوقف کردن سرفه

روغن آویشن که از برگ‌های آن به دست می‌آید اغلب به عنوان یک درمان طبیعی سرفه استفاده می‌شود. در یک مطالعه ترکیبی از برگ‌های آویشن و پیچک به کاهش سرفه و سایر علائم برونشیت حاد کمک کرده است.

دفعه بعد که با سرفه یا گلودرد روبرو هستید، نوشیدن چای آویشن را امتحان کنید.



آویشن و نفخ معده:

آویشن حاوی ترکیبات تلخ مزه‌ای است که می‌تواند به هضم غذا کمک کند. اگر دچار نفخ، سنگینی، گرفتگی عضلات معده و هر نوع مشکل مربوط به دستگاه گوارش هستید بعد از غذا از آویشن استفاده کنید.

مقداری برگ خشک آویشن را در یک فنجان بریزید و با آب‌جوش پُر کنید. در فنجان را ببندید و اجازه دهید که به مدت ۵ تا ۱۰ دقیقه دم بکشد. بعد از دو وعده‌ی اصلی، یک فنجان از این جوشانده میل کنید. این دوره‌ی درمانی را بیش از ۳ هفته ادامه ندهید.



آویشن و تقویت سیستم ایمنی بدن:

دریافت همه ویتامین‌هایی که بدن شما هر روز به آن نیاز دارد می‌تواند چالش برانگیز باشد. خوشبختانه، آویشن سرشار از ویتامین C است و همچنین منبع خوبی برای ویتامین A است. اگر احساس سرما خوردگی کردید، آویشن می‌تواند به شما در بازگشت به سلامتی شما کمک کند. یکی دیگر از مزایای سلامتی آویشن: منبع خوبی از مس، فیبر، آهن و منگنز است.



آویشن سلامت قلب را ارتقا می‌بخشد:

فشار خون و کلسترول هر دو در سلامت قلب نقش بسزایی دارند. آویشن حاوی مواد مغذی است که از فشار خون طبیعی و سطح کلسترول پشتیبانی می‌کند.



آویشن برای پوست:

از خواص آویشن برای پوست می‌توان به ضد باکتریایی و تصفیه کنندگی آن اشاره کرد که می‌تواند برای از بین بردن عفونت‌های داخل بدن که موجب جوش‌های پوست صورت می‌شوند موثر باشد.



آویشن و درمان آفت و بوی بد دهان:

آویشن یک گیاه ضدعفونی کننده و التیام بخش است. برای همین می‌توان از آن برای درمان آفت‌ها و التهاب لثه و همچنین برای پایان دادن به کابوس بوی بد دهان استفاده کرد.

یک لیوان آب را بجوشانید و سپس یک قاشق چای‌خوری آویشن را در آن ریخته و به مدت ۱ تا ۲ دقیقه بجوشانید. محلول را صاف کنید و روزانه چند بار غرغره کنید.



آویشن آنتی اکسیدان قدرتمند:

آویشن منبع بسیار خوبی از آنتی اکسیدان‌ها مانند آپیژنین، لوتولین، ساپونین‌ها و تانن‌ها است. این ترکیبات آنتی اکسیدانی قبل از ایجاد آسیب و استرس اکسیداتیو به خنثی کردن رادیکال‌های آزاد کمک می‌کنند. آویشن و آهن اغلب برای حفظ تعادل بهتر و کاهش احتمال بروز استرس اکسیداتیو در کنار هم جمع می‌شوند.


خواص و مضرات مصرف آویشن چیست؟


آویشن برای مقابله با برونشیت، آنژین، سینوزیت و گریپ:

آویشن برای مقابله با عفونت‌های مجاری تنفسی فوق‌العاده است. این گیاه شگفت انگیز باعث تعریق بیشتر می‌شود و همین امر تب را کاهش می‌دهد. آویشن با سرماخوردگی مقابله کرده و ضد اسپاسم است برای همین سرفه را از بین می‌برد.

برای مقابله با سرفه یک مشت آویشن تازه یا خشک را در یک لیتر آب ریخته و به مدت ۲۰ تا ۲۵ دقیقه بجوشانید. محلول را صاف کرده و با عسل شیرین کنید. هر دو ساعت یک بار یک فنجان از این جوشانده میل کنید. توجه داشته باشید که این دوره‌ی درمانی را نباید بیش از ۳ هفته دنبال کنید.
 

مضرات آویشن

 
 
با این وجود مصرف آن می‌تواند عوارض خاصی داشته باشد که در ادامه به بررسی تعدادی از آن‌ها می‌پردازیم:

حساسیت به آویشن

متخصصان معتقدند افرادی که نسبت به گیاهان و سبزی‌های قرار گرفته شده در خانواده نعنا حساسیت دارند، نباید از آویشن یا دمنوش این گیاه استفاده کنند. گیاهان و سبزی‌های متعلق به خانواده نعنا بسیار گسترده است، اما رایج‌ترین و پرمصرف‌ترین آن‌ها شامل رزماری، ریحان، پونه و کرفس می‌شود. در صورتی که افراد پس از مصرف آویشن یا دمنوش آن به علائمی مانند درد قفسه سینه، تنگی نفس، گرفتگی گلو، بثورات پوستی یا تورم در مفاصل مبتلا شدند باید سریعاً به پزشک مراجعه کنند.

بروز مسمومیت

نتایج بررسی‌ها نشان می‌دهد که استفاده از مقدار بالای آویشن می‌تواند اثرات منفی و مخربی ایجاد کند. بعضی از این اثرات منفی و مخرب گزارش شده شامل سوزش معده، حالت تهوع، استفراغ، ناراحتی معده، اسهال، سردرد و سرگیجه می‌شود. ترکیبات موجود در برگ‌های آویشن ممکن است باعث کند شدن ضربان قلب و تنگی نفس شود.

کاهش هورمون تیروئید

نتایج بررسی‌ها نشان می‌دهد که بعضی از گونه‌های گیاه آویشن تأثیرات منفی بر عملکرد غده تیروئید دارد. این گیاه به اندازه دیگر گیاهان متعلق به خانواده نعنا میزان هورمون ترشح شده توسط غده هیپوفیز را تغییر می‌دهد و این هورمون غده تیروئید را تحریک می‌کند. متخصصان توصیه کرده‌اند در صورتی که مراحل درمانی تیروئید را طی می‌کنید یا در حال مصرف دارو‌های ضد تیروئید هستید باید از مصرف آویشن و دمنوش این گیاه پرهیز کنید.
 
 
 

افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی

محققان با انجام بررسی‌های لازم متوجه شدند افرادی که روغن آویشن مصرف می‌کنند در معرض خطر ابتلا به ناراحتی‌های قلبی مانند تنگی نفس، تشنج، ایست قلبی و حتی رفتن به کما قرار می‌گیرد. هنوز شواهد کافی برای ثابت کردن این اتفاق در دسترس نیست، اما به نظر می‌رسد که مصرف مقدار زیاد این گیاه یا آلرژی داشتن به خانواده نعناع باعث بروز این مشکلات می‌شود.

خطر مصرف آویشن برای زنان باردار و مادران شیرده

با وجود این که هیچ شواهدی وجود ندارد که نشان دهد مصرف آویشن برای زنان باردار و مادران شیرده خطرناک است، اما گذر زمان ثابت کرده است که مصرف این گیاه خطر سقط جنین را افزایش می‌دهد بنابراین لازم است زنان باردار و مادران شیرده پیش از مصرف این گیاه و دمنوش آن با پزشک مشورت کنند.

 

خواص دمنوش آویشن

 

هم اکنون پژوهشی روی بیش از هفت هزار بیمار مبتلا به برونشیت در حال انجام است و محققان تاثیر شربت آویشن و ریشه ی پامچال یا پریمولا را روی این افراد بررسی می کنند.

نتایج بررسی ها نشان می دهد که این شربت کمابیش به اندازه ی دو داروی ان-آستیل سیستئین و آمبروکسول در روان کردن ترشحات برونشیت موثر است.

نتایج بررسی های دیگر نیز نشان داده است که شربت تهیه شده از عصاره ی آویشن و عصاره برگ گیاه پیچک نیز تاثیر زیادی در تسکین سرفه دارد.

از مهم‌ترین استفاده‌های آویشن در بیماری‌های دستگاه تنفسی است. آویشن درختچه ای کوتاه و پر شاخه است. شاخه های علفی آن پوشیده از برگ هایی در قسمت فوقانی ساقه است. آویشن می‌تواند در درمان اختلالات قاعدگی و تسکین دردهای عادت ماهانه موثر باشد. آویشن عامل تصفیه کننده خوبی بوده و در درمان بی خوابی و امراض جهاز هاضمه مفید است.

یکی از شناخته شده‌ترین گیاهان دارویی از تیره نعناع است. آویشن (Thymus vulgaris) گیاهی است علفی، دارای ریشه مستقیم ، کم و بیش چوبی و با انشعابات فراوانی می­باشد شاخه‌ها زیاد و چوبی که به ارتفاع 30 سانتی متر می­رسد. ساقه‌های آویشن چهار گوش ، قهوه ای متمایل به سبز تا قهوه ای متمایل به ارغوانی ،و پوشیده از کرک است. برگ‌ها کوچک، باریک و کشیده به رنگ سبز متمایل به خاکستری و پوشیده از کرک با کناره های برگشته بوده و به صورت متقابل، بر روی ساقه قرار دارند. این برگ‌ها بوی بسیار نافذی دارند و دارای دم برگ‌های کوچکی نیز می‌باشد گل‌ها کوچک، گلی رنگ و یا سفید و به صورت مجتمع در انتهای ساقه قرارگرفته‌اند و در اواخر خرداد و اوایل تیر ظاهر می شود.

ترکیبات شیمیایی

مهمترین ترکیب گیاه، اسانس آن است که به میزان 1 تا 5/2 درصد در برگ‌های آن وجود دارد. مهم‌ترین اجزاء اسانس شامل تیمول و کارواکرول که به ترتیب از 70 – 30 درصد اسانس و 30 – 15 درصد اسانس را تشکیل می‌دهند.ترکیبات دیگر شامل لینالول،گاما ترپینن،پارا سا یمن، تیمن و آلفا پی نن هستند. شاخه گلدار و برگدار این گیاه دارای تانن می­باشد. این ترکیبات و درصد آن‌ها به شرایط محل کشت، زمان برداشت و سایر شرایط جغرافیایی، بستگی دارد.

اویشن از دیدگاه طب سنتی

اویشن از دیدگاه طب سنتی

آویشن (صعتر) در آخر دوم گرم و خشک و بعضی در اول سوم گفته اند و گرمی و خشکی جبلی آن زیاد است.

و چون شب وقت خواب یک مثقال آن را بخورند و بخوابند و مداومت بر آن نمایند ذهن را تقویت بخشد و رنگ رو را نیکو گرداند.

مربای آن با شکر و یا عسل و دو مثقال آن در دفع سموم و امراض قوی الاثر است.

آشامیدن دو مثقال آن با عسل جهت گزیدن عقرب و سایر حشرات مفید است.

مخرج اقسام کرم معده و حب القرع است. همچنین در خواص آن کلمۀ «با قوت تریاقیت» ذکر شده.

تناول با پنیر تازه جهت تسمین، جویدن جهت تقویت چشم و آب آن جهت رفع بیاض، چکاندن در گوش جهت رفع ثقل سامعه و با شیر جهت تسکین وجع آن، آشامیدن جوشانده با مقدار مساوی عناب جهت تصفیه خون مفید است.

محلل ریاح، مشهی غذا، مبهی، منقی ریه، معده، جگر و امعاء از رطوبات و بلغم.

مسکن وجع دندان، مسکن ورک، مسکن وجع مثانه و رحم، مدر بول و حیض.

خوردن آن با آب انجیر جهت ربو و سرفه نافع است و با انجیر خشک عرق آورد و رنگ رو را نیکو گرداند.

رافع قولنج بلغمی و ریحی است. با آب کرفس جهت تفتیت حصات و عسرالبول و با میپختج جهت دفع مضرت شوکران و افیون و با سکنجبین جهت رفع مضرت جنین و با روغن زیتون جهت انواع مغص و آشامیدن سرکه که صعتر در آن خیسانیده و یا سکنجبین مصنوع از آن هرگاه سرفه نباشد جهت سپرزمجرب و با خیارزه جهت کوفتگی عضل و معده و جگر و با روغن زیتون و زیره جهت برآمدگی ناف اطفال و مضغ آن جهت تسکین درد دندان.

با اطعمه غلیظ باعث خوشبویی و سرعت انحدار و زیادتی لذت و لطافت آنهاست، مانند هریسه گندم و باقلا و عدس و کله پاچه و گوشت گوساله و مانند آنها.

ضماد آن با عسل جهت عرق النسا و وجع ورک.

ضماد مطبوخ آن جهت جرب و حکه و یرقان و رایحه بخور آن و افتراش بدان جهت گریزاندن هوام و آشامیدن مطبوخ شاخ های آن با مثل آن عناب که در چهار مثل آن آب جوش دهندتا به ربع رسد جهت تصفیه خون غلیظ بالخاصیه مؤثر است.

گل آن مسهل مره سودا و بلغم اما ضعیف تر از افتیمون و قوی تر از حاشا و چون دو مثقال آنرا با سرکه و نمک بیاشامند اسهال سودا و بلغم نماید و ادرار بول وحیض کند و عصاره گل تازه آن محلل ورم عضل دو طرف زبان و لهاة و قلاع دهان.

روغن کل آن به تنهایی با جمیع امراض بارده مانند فالج و لقوه و رعشه و استرخا و اوجاع ظهر و مفاصل و خصوصا قلنج و امراض نواحی معده و اما بهتر از روغن های دیگر است.
 
خواص و مضرات مصرف آویشن چیست؟

خواص درمانی

مقوی معده و اعصاب است و به علت عطر و طعم مطبوعی که دارد یک داروی اشتها آور و هاضم غذاست و مانع ترش شدن غذا در معده می شود.

داروی ضد تشنج است و تعداد زیادی از بیماری های مختلف که ظاهرا هیچ گونه شباهتی با یکدیگر ندارند و همه آنها به علت تشنج رگ ها و ماهیچه های صاف و مجاری داخلی بدن بروز می کنند را معالجه می کند.

گازهای روده را جذب کرده و از بین برده و در درمان نفخ معده و روده ها مؤثر است.

گردش خون را تحریک و جریان آنرا منظم می کند.

هوش و قوه ادراک را زیاد می کند.

اعمال اعضای جنسی را در بدن تحریک و تقویت می کند.

در درمان بیماری های ریوی، زکام، برونشیت، آسم، گریپ، سیاه سرفه و آنژین مفید بوده و خلط آور خوبی است.

موارد احتیاط یا منع مصرف

تاکنون در مورد عارضه‌ی جانبی ناشی از مصرف مقادیر خوراکی آویشن یا فرآورده‌های وابسته، گزارشی داده نشده است ولی ممکن است در موارد معدودی، دردهای شکمی را ایجاد نماید و یا باعث گرفتگی موقتی گردد. از عوارض جانبی این گیاه حالت تهوع، استفراغ، سردرد، گیجی و تشنج می­باشد . التهاب پوست در اثر تماس آویشن نیز گزارش شده است.

در خوردن آویشن نباید زیاده‌روی کرد زیرا باعث بروز آلبومین درادرار می‌شود. همچنین مصرف آن برای زنان حامله و باردار توصیه نمی‌شود. مقدار مصرف عادی آن برای افراد بالای یک سال، 6- 3 گرم برگ خشک، در یک نوبت و روزی 3- 1 مرتبه تکرار این مقدار می‌باشد. افراد کم‌تر از یک سال، 1- 5/0 گرم از گیاه یا معادل آن از فرآورده‌های آویشن را روزی چند مرتبه می‌توانند مصرف کنند. هم چنین، میزان مصرف تنتور آن، 40 قطره تا سه بار در روز از این مقدار برای بزرگسالان و تا یک ششم این مقدار، برای افراد زیر یک سال، مناسب است. مصرف شربت‌های مختلف، بر حسب دستور کارخانه‌ی سازنده می‌باشد. از مصرف روغن فرار آویشن به صورت خوراکی باید خودداری کرد و آن را فقط به صورت استعمال خارجی به کار برد.

بیمارانی که دارای بیماری پوستی، بیماری عفونی، مشکلات قلبی دارند در استفاده به صورت حمام باید احتیاط نمایند.

خواص چای آویشن

آویشن در احادیث

امام صادق فرمود: چهار چیز است که دیده را جلا می­دهد و سود دارد و زیانی نمی­آورد. درباره آنها از امام پرسیدند، فرمود: آویشن و نمک، وقتی با هم باشند و نانخواه و گردو، وقتی با هم باشند. . همچنین فرمودند: آویشن و نمک که چون در بر هم قرار گیرند بادها را از دل برون می­رانند، انسداد را می گشایند، بلغم را می­سوزانند، آب را در بدن به جریان درآورند، بوی دهان را خوش می­سازند، معده را نرمی می دهند، بوهای بد را از دهان ببرند و آلت را سفتی می­بخشند . امام کاظم فرمود: داروی امیر مومنان آویشن بود، زیرا آویشن برای معده، پرزی همانند پارچه­های مخمل می­شود. در روایات آمده است که آویشن معده را می­پالاید

شربت ساده آویشن

آویشن 30 گرم

آب 750 میلی لیتر

عسل 500 گرم

آویشن خشک را در آب ریخته 20 تا 40 دقیقه بجوشانید تا به 500 میلی لیتر کاهش یابد. سپس آن را صاف کرده و داخل قابلمه ای کوچک بریزید. آنگاه عسل را اضافه کرده و مرتب هم بزنید تا کاملا حل شود. قابلمه را روی حرارت قرار داده و و به آرامی بجوشانید تا به غلظت لازم برسد. سپس آن را پس از سرد شدن درون بطری شیشه ای تیره رنگ بریزید و 3 بار در روز هر بار یک تا دو قاشق چای خوری میل کنید
ارسال نظر
تحلیل های برگزیده
آخرین اخبار